Aktualności

W maju bieżącego roku Centrum Badań Kosmicznych PAN oficjalnie przystąpiło do Stowarzyszenia Europejskich Ośrodków Badań Kosmicznych (ESRE). Stowarzyszenie ESRE skupia czołowe ośrodki badań kosmicznych z Niemiec (DLR), Hiszpanii (INTA), Francji (ONERA), Włoszech (CIRA) czy  Holandii (NLR), które poprzez zintensyfikowaną współpracę oraz wspólne działania badawczo-rozwojowe wspiera rozwój innowacyjnej nauki i technologii jako filarów zwiększonej konkurencyjności w europejskim sektorze kosmicznym.

Więcej …
Start misji kosmicznej do Merkurego z polskim udziałem
Aktualności

Nocą z 19 na 20 października br. w kosmos wystrzelona zostanie para sond planetarnych w ramach misji BepiColombo. Na pokładzie jednej z nich znajduje się instrument opracowany z udziałem inżynierów Centrum Badań Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk. Celem misji są badania Merkurego.

Poprawiony: piątek, 19 października 2018 06:45
Więcej…
 
Semianarium 18 paździenika 2018
Seminaria Instytutowe

Uprzejmie zapraszamy  na seminarium fizyki kosmicznej w czwartek 18 października  2018,  o godz. 14 w sali im. prof. Stefana Piotrowskiego na II p.

mgr inż. Łukasz Tomasik i dr Mariusz Pożoga

Modele jonosfery wykorzystywane w wybranych aplikacjach Pracowni Prognoz Heliogeofizycznych

Więcej…
 
Fale magnetyczne od jonów pochwyconych zaobserwowane aż za orbitą Plutona
Z naszych badań

Przestrzeń międzyplanetarna wypełniona jest namagnesowaną plazmą emitowaną przez Słońce (wiatrem słonecznym) oraz atomami gazu międzygwiazdowego, głównie wodorem i helem, które bezustannie wnikają do heliosfery. Atomy międzygwiazdowe są jonizowane przez promieniowanie ultrafioletowe oraz wiatr słoneczny.

Poprawiony: środa, 22 sierpnia 2018 12:37
Więcej…
 
Korytarz do Słońca dla wybranych cząstek nanopyłu
Z naszych badań

Najmniejszymi cząstkami pyłu w okołosłonecznym obłoku pyłowym są tzw. nanocząstki, czyli ziarna pyłu o rozmiarach rzędu kilku - kilkudziesięciu milionowych milimetra. Złożone mogą być zaledwie z kilku lub kilkudziesięciu tysięcy atomów.

Więcej…
 
Heliosfera nie jest okrągła!
Z naszych badań

Heliosfera to obszar w przestrzeni kosmicznej wypełniony materią wiatru słonecznego, nieprzerwanie emitowanego przez Słońce. Ponieważ Słońce porusza się przez częściowo zjonizowany i namagnesowany obłok materii międzygwiazdowej, ekspansja wiatru słonecznego musi się w pewnej odległości zakończyć, czyli tam, gdzie ciśnienie wiatru słonecznego wyrówna się z ciśnieniem materii międzygwiazdowej. Ostatecznie jednak materia wiatru słonecznego musi znaleźć jakieś ujście w przestrzeń międzygalaktyczną. Ale gdzie to jest? I czy ten odpływ następuje jednym kanałem, czy jest ich więcej? Nie można tego zbadać bezpośrednio, gdyż dotychczas tylko dwie czynne sondy kosmiczne – Voyager 1 i 2 – osiągnęły graniczne rejony heliosfery, w dodatku w rejonach najmniej spodziewanych jako potencjalne rejony kanałów wypływu wiatru słonecznego z heliosfery. Pozostają więc badania zdalne i modelowanie teoretyczne.

Więcej…
 


Strona 1 z 8

nasze badania

Nasze badania

Najmniejszymi cząstkami pyłu w okołosłonecznym obłoku pyłowym są tzw. nanocząstki, czyli ziarna pyłu o rozmiarach rzędu kilku - kilkudziesięciu milionowych milimetra. Złożone mogą być zaledwie z kilku lub kilkudziesięciu tysięcy atomów.

Więcej…

Przestrzeń międzyplanetarna wypełniona jest namagnesowaną plazmą emitowaną przez Słońce (wiatrem słonecznym) oraz atomami gazu międzygwiazdowego, głównie wodorem i helem, które bezustannie wnikają do heliosfery. Atomy międzygwiazdowe są jonizowane przez promieniowanie ultrafioletowe oraz wiatr słoneczny.

Więcej…

Heliosfera to obszar w przestrzeni kosmicznej wypełniony materią wiatru słonecznego, nieprzerwanie emitowanego przez Słońce. Ponieważ Słońce porusza się przez częściowo zjonizowany i namagnesowany obłok materii międzygwiazdowej, ekspansja wiatru słonecznego musi się w pewnej odległości zakończyć, czyli tam, gdzie ciśnienie wiatru słonecznego wyrówna się z ciśnieniem materii międzygwiazdowej. Ostatecznie jednak materia wiatru słonecznego musi znaleźć jakieś ujście w przestrzeń międzygalaktyczną. Ale gdzie to jest? I czy ten odpływ następuje jednym kanałem, czy jest ich więcej? Nie można tego zbadać bezpośrednio, gdyż dotychczas tylko dwie czynne sondy kosmiczne – Voyager 1 i 2 – osiągnęły graniczne rejony heliosfery, w dodatku w rejonach najmniej spodziewanych jako potencjalne rejony kanałów wypływu wiatru słonecznego z heliosfery. Pozostają więc badania zdalne i modelowanie teoretyczne.

Więcej…

Centrum Badań Kosmicznych PAN będzie partnerem w misji kosmicznej NASA Interstellar Mapping and Acceleration Probe (IMAP), której start przewidziany jest w 2024 roku. CBK PAN umieści na satelicie IMAP fotometr dwukanałowy GLOWS (GLObal solar Wind Structure), który zostanie zbudowany wspólnie z partnerami z Niemiec. W misji IMAP uczestniczyć będą zarówno naukowcy, jak i zespół inżynieryjny z CBK PAN odpowiedzialny za budowę i integrację GLOWS.

 

Więcej…
Start
Naszą witrynę przegląda teraz 75 gości 
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem dostepnym na licencji GNU GPL