Aktualności

Planetoida 2012 TC4, małe ciało niebieskie o średnicy szacowanej na kilkanaście metrów, została odkryta 4 października 2012 roku w programie badawczym systematycznej i ciągłej obserwacji nieba Pan-STARRS (Panoramic Survey Telescope And Rapid Response System).

Więcej …
Semianarium 18 paździenika 2018
Seminaria Instytutowe

Uprzejmie zapraszamy  na seminarium fizyki kosmicznej w czwartek 18 października  2018,  o godz. 14 w sali im. prof. Stefana Piotrowskiego na II p.

mgr inż. Łukasz Tomasik i dr Mariusz Pożoga

Modele jonosfery wykorzystywane w wybranych aplikacjach Pracowni Prognoz Heliogeofizycznych

Więcej…
 
Korytarz do Słońca dla wybranych cząstek nanopyłu
Z naszych badań

Najmniejszymi cząstkami pyłu w okołosłonecznym obłoku pyłowym są tzw. nanocząstki, czyli ziarna pyłu o rozmiarach rzędu kilku - kilkudziesięciu milionowych milimetra. Złożone mogą być zaledwie z kilku lub kilkudziesięciu tysięcy atomów.

Więcej…
 
Heliosfera nie jest okrągła!
Z naszych badań

Heliosfera to obszar w przestrzeni kosmicznej wypełniony materią wiatru słonecznego, nieprzerwanie emitowanego przez Słońce. Ponieważ Słońce porusza się przez częściowo zjonizowany i namagnesowany obłok materii międzygwiazdowej, ekspansja wiatru słonecznego musi się w pewnej odległości zakończyć, czyli tam, gdzie ciśnienie wiatru słonecznego wyrówna się z ciśnieniem materii międzygwiazdowej. Ostatecznie jednak materia wiatru słonecznego musi znaleźć jakieś ujście w przestrzeń międzygalaktyczną. Ale gdzie to jest? I czy ten odpływ następuje jednym kanałem, czy jest ich więcej? Nie można tego zbadać bezpośrednio, gdyż dotychczas tylko dwie czynne sondy kosmiczne – Voyager 1 i 2 – osiągnęły graniczne rejony heliosfery, w dodatku w rejonach najmniej spodziewanych jako potencjalne rejony kanałów wypływu wiatru słonecznego z heliosfery. Pozostają więc badania zdalne i modelowanie teoretyczne.

Więcej…
 
Fale magnetyczne od jonów pochwyconych zaobserwowane aż za orbitą Plutona
Z naszych badań

Przestrzeń międzyplanetarna wypełniona jest namagnesowaną plazmą emitowaną przez Słońce (wiatrem słonecznym) oraz atomami gazu międzygwiazdowego, głównie wodorem i helem, które bezustannie wnikają do heliosfery. Atomy międzygwiazdowe są jonizowane przez promieniowanie ultrafioletowe oraz wiatr słoneczny.

Poprawiony: środa, 22 sierpnia 2018 12:37
Więcej…
 
Integracja i testy egzemplarza zapasowego STIX zakończone
Aktualności

W pierwszym tygodniu lipca w szwajcarskim Instytucie im. Paula Scherrera zakończyła się integracja i testy egzemplarza zapasowego instrumentu STIX. Urządzenie powstało na potrzeby misji Solar Orbiter, przygotowywanej przez Europejską Agencję Kosmiczną. Znaczący udział w pracach konstrukcyjnych miało Centrum Badań Kosmicznych PAN.

Więcej…
 


Strona 1 z 8

nasze badania

Nasze badania

Najmniejszymi cząstkami pyłu w okołosłonecznym obłoku pyłowym są tzw. nanocząstki, czyli ziarna pyłu o rozmiarach rzędu kilku - kilkudziesięciu milionowych milimetra. Złożone mogą być zaledwie z kilku lub kilkudziesięciu tysięcy atomów.

Więcej…

Przestrzeń międzyplanetarna wypełniona jest namagnesowaną plazmą emitowaną przez Słońce (wiatrem słonecznym) oraz atomami gazu międzygwiazdowego, głównie wodorem i helem, które bezustannie wnikają do heliosfery. Atomy międzygwiazdowe są jonizowane przez promieniowanie ultrafioletowe oraz wiatr słoneczny.

Więcej…

Heliosfera to obszar w przestrzeni kosmicznej wypełniony materią wiatru słonecznego, nieprzerwanie emitowanego przez Słońce. Ponieważ Słońce porusza się przez częściowo zjonizowany i namagnesowany obłok materii międzygwiazdowej, ekspansja wiatru słonecznego musi się w pewnej odległości zakończyć, czyli tam, gdzie ciśnienie wiatru słonecznego wyrówna się z ciśnieniem materii międzygwiazdowej. Ostatecznie jednak materia wiatru słonecznego musi znaleźć jakieś ujście w przestrzeń międzygalaktyczną. Ale gdzie to jest? I czy ten odpływ następuje jednym kanałem, czy jest ich więcej? Nie można tego zbadać bezpośrednio, gdyż dotychczas tylko dwie czynne sondy kosmiczne – Voyager 1 i 2 – osiągnęły graniczne rejony heliosfery, w dodatku w rejonach najmniej spodziewanych jako potencjalne rejony kanałów wypływu wiatru słonecznego z heliosfery. Pozostają więc badania zdalne i modelowanie teoretyczne.

Więcej…

Centrum Badań Kosmicznych PAN będzie partnerem w misji kosmicznej NASA Interstellar Mapping and Acceleration Probe (IMAP), której start przewidziany jest w 2024 roku. CBK PAN umieści na satelicie IMAP fotometr dwukanałowy GLOWS (GLObal solar Wind Structure), który zostanie zbudowany wspólnie z partnerami z Niemiec. W misji IMAP uczestniczyć będą zarówno naukowcy, jak i zespół inżynieryjny z CBK PAN odpowiedzialny za budowę i integrację GLOWS.

 

Więcej…
Start
Naszą witrynę przegląda teraz 70 gości 
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem dostepnym na licencji GNU GPL