Aktualności

Naukowcy Centrum Nadań Kosmicznych PAN wzięli udział w finale akcji charytatywnej Choinka Dobrych Serc, który odbył się w Warszawie 17 grudnia 2018 roku.

Więcej …
Hiperchaos w uogólnionym modelu Lorenza Drukuj Email
Z naszych badań
poniedziałek, 03 marca 2014 10:50

W renomowanym czasopiśmie naukowym Physical Review Letters opublikowano właśnie (21.02.2014) artykuł naszego autorstwa na temat  konwekcji hydromagnetycznej: “Hyperchaotic Intermittent Convection in a Magnetized Viscous Fluid”.

 

Mimo wielu wysiłków badawczych, dynamika  nieregularnych przepływów w płynach nie jest jeszcze dostatecznie zrozumiała. Praca ta rzuca nowe światło na dynamikę tych przepływów. Okazuje się, że zachowanie takiego układu deterministycznego może być bardzo złożone: od równowagi czy ruchu regularnego (okresowego), poprzez intermitencję (gdzie przeplatają się ruchy regularne i nieregularne), aż do zachowania nieokresowego. Możliwe są dwa rodzaje takich  przepływów nieokresowych, a mianowicie ruch chaotyczny i hiperchaotyczny. Chaos deterministyczny odkryty przez Lorenza w roku 1963 wykazuje wrażliwość na warunki początkowe, co uniemożliwia długoterminowe przewidywanie zachowania tego układu (efekt motyla). Hiperchaos jest innym, bardziej złożonym  rodzajem przepływu nieokresowego, który został przez nas odkryty w uogólnionym układzie Lorenza, przedstawionym w naszej pracy z 2010 roku. Wyniki opublikowane obecnie w Physical Review Letters pokazują, w jaki sposób wszystkie te złożone ruchy mogą być badane za pomocą analizy zaproponowanego prostego modelu. Na przykładowej ilustracji poniżej widzimy, że istotnie rozmaite rodzaje złożonych zachowań (zakodowane przez odpowiedni kolor) sąsiadują w przestrzeni dwóch parametrów kontrolnych modelu.

Naturalnie, konwekcja występuje w plazmie, gdzie cząstki naładowane oddziałują z polem magnetycznym. Dlatego wyniki otrzymane w tej pracy mogą mieć istotne znaczenie dla wyjaśnienia dynamiki plam słonecznych, ciekłego wnętrza planet i gwiazd, a może nawet dla dynamiki plazmy wytwarzanej w fuzji jądrowej. Warto zauważyć, że otrzymanie podobnych informacji z bezpośrednich  symulacji numerycznych wymagałoby wielu lat ciągłych obliczeń przy użyciu komputerów olbrzymiej mocy.

 

Prof. Wiesław Macek, dr Marek Strumik

Pracownia Fizyki Układu Słonecznego i Astrofizyki

fig1c_v1

Poprawiony: poniedziałek, 03 marca 2014 13:05
 
Start Archiwum
Naszą witrynę przegląda teraz 161 gości 
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem dostepnym na licencji GNU GPL